Reserveer arbeidsongeschiktheid op duur, niet op driehoeken

De kosten van een arbeidsongeschiktheidsclaim hangen vooral af van hoe lang iemand arbeidsongeschikt blijft, niet van hoe snel schades worden gemeld of afgewikkeld. Ontwikkelingsdriehoeken zien alleen het betaalpatroon uit het verleden en leunen daardoor zwaar op aannames over de staart. Lalani laat zien wat dat betekent: twee portefeuilles met identieke driehoeken leveren met de klassieke methode dezelfde reserve op. Maar omdat in de ene portefeuille claims sneller eindigen dan in de andere, verschillen de verplichtingen bij een waardering per claimant in zijn rekenvoorbeeld ruim 20 procent.

Lalani stelt daarom een hybride aanpak voor. Een kasstroomprojectie per claimant, met beëindigingskansen, sterfte, uitkeringsstructuur en rekenrente, levert de primaire schatting. Driehoeken blijven nuttig, maar alleen als controle-instrument om afwijkingen en datafouten op te sporen. Grote verschillen tussen beide methoden moeten aanleiding zijn voor onderzoek. Verzwaarde schadevoorzieningen vragen om afstemming, om dubbeltellingen in de voorziening voor nog niet gemelde schades te voorkomen. De aanpak sluit bovendien aan bij IFRS 17. Actuarissen die zulke portefeuilles waarderen, moeten volgens hem dan ook niet alleen schademethoden beheersen, maar ook de technieken uit het levensverzekeringsvak.

Dit is een samenvatting van het volledige artikel op de site van het Canadian Institute of Actuaries.