Juridische beschouwing op de pensioenhervorming
Is een pensioenrecht een eigendomsrecht? Die vraag klinkt theoretisch, maar de gevolgen zijn dat allesbehalve. Als opgebouwde aanspraken vallen onder beschermd eigendom dan is eenzijdig invaren zonder compensatie geen neutrale hervorming. Het raakt aan fundamentele rechten. Hans van Meerten plaatst zijn analyse precies op dat snijpunt. Hij schrijft tegen de dominante opvatting in. En in een pensioenwereld die snel naar eensgezindheid neigt, is zo’n tegengeluid waardevol.
Van Meerten heeft decennia ervaring in de sector, onder meer als advocaat en als hoogleraar pensioenrecht. Van Meerten is een prominent speler in de pensioendiscussie en legt met dit boek zijn kanttekeningen en oplossingsrichtingen in een toegankelijk en beknopt boek neer.Het kernbetoog van Van Meerten is scherp en consequent. Het verplicht omzetten van nominale aanspraken naar persoonlijke rekeningen – zonder individuele opt-out of gerichte compensatie per cohort – schendt de proportionaliteitsnormen uit artikel 17 EU-Handvest en artikel 1 EP EVRM. Van Meerten legt de parallel met de woekerpolisaffaire. In beide gevallen ontstond de kloof tussen beloofd en geleverd pas na verloop van tijd. In beide gevallen werden juridische risico’s aanvankelijk genegeerd. Van Meerten betoogt dat de doelstellingen van de Wet toekomst pensioenen niet worden gehaald en dat het nieuwe stelsel geen feitelijke individuele pensioenrekeningen bevat, zogezegd het slechtste van twee werelden: de onzekerheid van defined contribution met de starheid van defined benefit.
[....]
